Vorige week profiteerde ik van een kortstondige leegte in mijn agenda om het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst in Gent nog even aan te doen. Sculpteur Rafaël Buedts en ‘nieuwe media-kunstenaar’ Nick Ervinck waren er te gast.

Het werk van Buedts (1946-2009) werd als volgt omschreven:

Buedts’ sculpturen zijn van hout. En hij tekent ook op dat hout. Volgens Buedts zorgt zo’n geschilderde markering voor afstand met de materie waarop het getekend is. De lijnen hebben dus een bedoeling. De ene keer doet het denken aan het trefzekere werk van timmerlui op een bouwwerf, de andere keer eerder aan kindertekeningen van wolken of vogelzwermen maar ook aan het aloude natekenen van figuren in rotsen en beenderen. [...] Buedts nam tijdens het artistieke proces vaak een open, afwachtende houding aan. Hij wou de “materie laten spreken”.

Rafaël Buedts

Ik zou liegen moest ik beweren dat het werk van Rafaël Buedts me aanspreekt. Uiteraard heb ik het nodige respect voor de kunstenaar en volg ik hem – mits de nodige duiding – wel in zijn artistieke proces. Toch vind ik het moeilijk om de afstand tussen de robuuste, complexe materie en de gevoelsmatige “lading” ervan te overbruggen. Bijgevolg kwam de expositie me wat apathisch over maar dat zal wel aan mijn eigen onvermogen tot inleving liggen. De tekeningen, met verwijzingen naar de glooiingen van de Vlaamse Ardennen in Mater vond ik dan weer meer geslaagd maar bijgevolg ook toegankelijker.

Het werk van Buedts is zo’n 180° verschil in benadering met het werk van Nick Ervinck. De jonge west-vlaming creëerde een gele sculptuur dat van alle kanten bekeken kan worden. Door de gitzwarte achtergrond waan je je als bezoeker niet meer in een museum maar in een virtuele computerwereld. De wereld die Nick Ervinck exploreert is vreemd en tegelijkertijd verrassend herkenbaar, want de sculptuur is niets anders dan de 3D-uitvoering van historische  barokke krulmotieven. Of hoe je je als toeschouwer in het midden van een spelletje touwtjetrek bevindt tussen heden en verleden. Die ervaring intrigeert en werkt dus wel. Het  geheel van het werk valt daarentegen wel wat mager uit maar ik vond de dialectiek tussen het werk van Buedts en dat van Ervinck alvast wel geslaagd. Al had ik er andermaal wel wat tijd voor nodig.

Toch was ik nog het meest aangesproken door Faux Jumeaux, een project van Michel François. Het betreft een wand die dient als communicatiekanaal, als lijfelijk forum van creativiteit. De bezoekers worden als het ware uitgenodigd om op zoek te gaan naar (al dan niet valse) parallellen tussen fictie en non-fictie, personen en dieren, kunst of kitsch, pers of gossip, extremen in de literatuur tussen twee auteurs…  Leuk, interactief en bij momenten verrassend confronterend.

Zoals jullie in de vorige post konden lezen, besloten Nicolas Delie en ikzelf om vanaf 1 augustus te beginnen trainen teneinde een marathon te kunnen lopen. Onze eerste rendez-vous wordt de Nacht van West-Vlaanderen op 18 juni 2010. Ondertussen zijn we reeds september en dat betekent dat we even kunnen terugblikken op de afgelopen maand.

Korneel en Nicolas op de Gouden 10 km van Sint-Andries.

Tot eind oktober is het devies duidelijk: conditie opbouwen! Dat moeten we doen door elke week tussen de 30 à 40 km te lopen. Niet onoverkomelijk als je gewoon bent om regelmatig te lopen. Het streefcijfer halen we voorlopig allebei zonder al te veel problemen, al kan het weer daar in de komende maanden wel wat roet in het eten strooien. Daarnaast zullen trouwe volgers van mijn profiel op Facebook alvast opgemerkt hebben dat we bijna elke week ergens een loopwedstrijdje meepikten: de Strandloop in Knokke en in Heist, de Gouden 10 km in Sint-Andries en de stratenloop van Wingene. Een leuke afsluiter van een weekje training. Ook met mijn gewicht gaat het de goede kant uit. Ben deze maand al 7 kilo kwijt. Ik zit hiermee zeker op schema om tegen eind oktober op zo’n 78 kg uit te komen. Nog 5 kg te gaan dus!

Het blijft evenwel afwachten hoe ons lichaam zal reageren eens we zullen overschakelen op langere afstanden. Vergeet toch niet dat noch Nicolas noch ikzelf nooit meer dan 10 km aaneen gelopen hebben. Om die reden proberen we stilaan eens één of twee kilometer méér te lopen. We zijn benieuwd! Onze loopagenda voor september is ook al zo goed als rond:

• Zaterdag 12 september 2009: de Kasteeljogging in Poeke-Aalter (10 km). Een wedstrijd waarvan mijn eigen nonkel blijkbaar de organisator en mijn neef sponsor is. Van morele druk is evenwel geen sprake!
• Zaterdag 19 september 2009: Dwars door Sint-Kruis (15 km). Vergis u niet! Het betreft een aflossingskoers in teams van drie (elk 5 km dus). Ons team zal bestaan uit Nicolas, ikzelf en Tim Decleir. Supporters zijn altijd welkom!
• Zondag 20 september 2009: Alpro Jogging in Wevelgem (10 km). Ook hier hangt er een familiaal tintje aan want het parcours passeert langs de deur van mijn nicht en sportieve husband. Sfeer gegarandeerd!
• Zondag 27 september 2009: Berenloop in Beernem (11,5 km). Een extra inspanning als afsluiter van de maand september!

Iedereen die zin zou hebben om ons sportief of supportief te vervoegen is uiteraard steeds welkom! Geef ons gewoon een seintje!

Tot slot een oproep aan elkeen van jullie: check eens het onderstaande filmpje… het betreft een trailer van  To Walk Again. Deze documentaire van Stijn Coninckx vertelt ons het relaas van het moedige gevecht van Marc Herremans. Winnaar van de IronMan 2006 bij de rolstoelgebruikers, nadat hij enkele jaren eerder door een ongeval ernstig verlamd raakte. Tegenwoordig houdt Marc Herremans zich bezig met de begeleiding van topsporters en met zijn foundation. Deze documentaire kan u enkel bekijken door de DVD te kopen. Hiermee steunt u ook zijn foundation en steun je een positief project. Of hoe sport teleurstelt, motiveert, ontroert en doet dromen. Een absolute aanrader! (en neen, ik leen mijn DVD niet uit!)