Archive for november 2006

BEHA-info: Frustratie in de dug-out.

leave a comment »

Woensdag 25 oktober. Dag van de gladiatoren van de groene mat.
Het Hogent-voetbaltornooi beloofde weer een helse dag te worden
vol doodschoppen, gemene tackles, spuwende tegenstanders en ander supportergespuis.
In deze jungle van sportief exhibitionisme voelde onze groep, onder de welluidende naam Bestuurskundica, zich helemaal thuis.
Voor aanvang werd alles haarfijn geregeld: de veters werden geknoopt, de gouden scheenlappen opgeblonken, de noppen geslepen én het trotse schild op ons shirt gekust. Ook de catering was prima; postertjes met: “Bestuurskundica, dodelijk efficiënt” werden opgehangen om de tegenstander angst in te boezemen, hotdogs werden opgewarmd in waterkokers, ‘jump-for-joy’muziek uit de vroege jaren ’90 weergalmde door de luidsprekers en zelfs de onderhoudsman werd omgekocht om zich niet langer te storen aan onze fout geparkeerde promowagen. U snapt het al, dit tornooi was voor ons niet zomaar een sporthappening, het was een ware postpuberale obsessie.
Toen de eerste tegenstander, vermoedelijk wegens schrik, niet kwam opdagen moest onze ploeg al meteen gaan winnen om door te gaan naar de volgende ronde. Met goed technisch Milan-voetbal: verzorgde passing, technische frivoliteit en fysiek meesterschap, werd de eerste tegenstander zonder pardon naar de douches verwezen. Hetzelfde gebeurde met de tweede tegenstander. In de 1/8 ste finale ontbonden de duivels zich bij onze technisch briljante “Cercle-boys”, in de Overpoort beter gekend als margis pur sang, en ook onze ietwat gehavende centrale nummer 4 zorgde door goed jaagwerk voor een klinkende 3-1 overwinning. De gevolgen lieten zich raden: onze driekoppige supportersaanhang door het dolle heen (even werd zelfs gevreesd voor relletjes).
In de kwartfinale werd gestreden voor een ticket in de halve finales en voor de evenzeer begeerde gratis consumpties in de uitermate sfeervolle sportcafetaria.
Hoewel de tegenstander imposant oogde liet de guerrilla van de bestuurskunde zich niet onbetuigd: na de eerste helft stond een afgetekende 0-1 voorsprong op de bordjes. Het kan niet anders dan dat er tijdens de pauze hogere sferen en andere godfathers aangesproken werden door onze tegenpartij. Een zuivere penalty werd ons niet toegekend en in plaats daarvan legde de scheidsrechter de bal op de stip voor de tegenpartij. Na overvloedig protest was de moraal ver te zoeken bij onze moedige troepen. Het vervolg van de partij ontaarde in bitsig potenwerk en even leek een geval Zidane-Materazzi in de maak. Uiteindelijk belande de bal, zonder schroom, nog eens op de stip waardoor we met opgeheven hoofd bij een 3-1 stand het veld dienden te verlaten.
In onze ergste nachtmerrie zagen we de beker aan ons voorbijgaan door een superieure tegenstander, maar niet door een partijdige scheidsrechter. Wat helaas wel gebeurde Op deze hoogmis van competitiviteit en fair-play werd zwaar gezondigd. Jammer! Ontmoedigd ging onze spelerskern dan maar een ander gevecht aan: dat van de alcohol en de kater.
Ooit worden we meesters in masters, maar nu nog niet.

Korneel Warlop
3BPM

Written by korneelwarlop

november 6, 2006 at 4:45 am

Geplaatst in Uncategorized