Archive for januari 2007

In de media: Universiteiten Gent en Brussel samen sterk tegen Leuven

leave a comment »

BRUSSEL – De Universiteit Gent en de Vrije Universiteit Brussel (VUB) hebben beslist hun krachten te bundelen tegen de Leuvense dominantie in het hoger onderwijs.

Het overgewicht dat de KU Leuven samen met zijn twaalf partner-hogescholen uitoefent, wekt wrevel in de andere studentensteden. Om weerwerk te bieden gaan de associaties van Gent en Brussel samenwerken.

De samenwerking zal zich beperken tot de wetenschappen, toegepaste wetenschappen, geneeskunde, het universitair ziekenhuis en de wetenschapsterreinen. Van een fusie is geen sprake.

BELGA

Written by korneelwarlop

januari 31, 2007 at 2:21 pm

Geplaatst in Uncategorized

Het pak

leave a comment »

En daar gaan we. De huid glad geschoren, de bril voor eens en altijd opgeblonken, de mens kraaknet in het pak, nageltjes geknipt en vooral verstand op nul. In zacht gemarcheer tikke-takte ik richting de Bijloke. Vanavond was het nieuwjaarsreceptie van de Associatie Ugent; een groots opgezette bedoening vol met stijve heren en plastieken madammen. Het moet gezegd, het programma zag er uitnodigend uit: het harmonieorkest van het Conservatorium o.l.v. de befaamde Dirk Brossé zou het volgende brengen:

  • “Passage” for Symphonic band van Frédéric Devreese.
  • Eerste pianoconcerto van Frédéric Devreese gebracht door pianosoliste Anastasiya Kozhushko (het schaap heeft zelfs nog in het Kremlin gespeeld: dubieus socialisme in Gent noem ik dat)
  • Schilderijententoonstelling van Modest Moussorgsky.

Geef toe, slecht is anders! Het geheel werd echter vooraf gegaan door een dubbelzinnige speech van de voorzitter: Luc Vandenbossche.

De receptie achteraf was best grappig. Niet alleen waren de hapjes van Coeur d’artichaut best te pruimen, ook het “versgeperst” Minute maid-fruitsap ging vlotjes het keelgat binnen. Het was ronduit hilarisch om de vele kleine theaterstukjes te zien die de verschillende aanwezigen voor het oog van “de goegemeente” aan het vertonen waren. Een vrouw die kennelijk moeite had met ouder worden, stond er in een mini-mini rokje bij, een echtgenoot verveelde zich stierlijk en vroeg zich af wat z’n muze ondertussen aan het uitspoken was, een prof probeerde een studente binnen te doen, een ober die iedereen zichtbaar haatte bleef toch met de glimlach drankjes uitschenken… Ik dronk mijn glas leeg en ging samen met het aangenaam gezelschap gaan bekomen in Café Théatre, mijn buik vol van al dat vals vertoon. Het afscheid naderde, en de kleine wijzer van de klok begon zich al vervaarlijk in de rechterhelft van mijn horloge te begeven. Bij het naar huis wandelen kruiste ik op mijn weg de onvermijdelijke dakloze “baggyman” die me misprijzend aanschouwde. Onverstoorbaar en zonder grijntje emotie stapte ik verder. “Is het plebs van de maatschappij nog zo laat op straat?” hoorde ik, mezelf superieur wanend, mompelen. Thuisgekomen ging ik mijn gezicht wassen en mijn mond spoelen. Hetgeen ik eerder die avond zo verafschuwde, bleek ik later op de avond zelf te zijn. Het is een latent gevaar. Ik keek op en kruiste de blik van de spiegel. Die liegen gelukkig niet. Nooit.

Written by korneelwarlop

januari 31, 2007 at 1:27 am

Geplaatst in Uncategorized

FILM: La puta y la Ballena

leave a comment »

3161_914127_puta_y_la_ballena_la.jpg
De keuze voor deze film ging nogal intuïtief. Om de één of andere reden lijkt Argentinië me een schitterend land. Eén van mijn dromen is dan ook om eens een tocht te maken van oceaan naar oceaan. Landen in Buenos Aires en vervolgens de horizontale lijn volgen, de Andes over (het schijnt dat je vanop de Andes zowel de Stille als de Atlantische Oceaan kan zien, fantastisch hé) om zo in Chili via de kustlijn zuidwaarts te trekken naar Santiago. De dag dat me dat ooit lukt zal ik deze blog met onbeschrijfbaar geluk kunnen vullen, denk ik…Maar goed, terug naar de film!

Vera is een schrijfster die al jaren niets op papier heeft gezet en die wordt geconfronteerd met allerlei persoonlijke problemen. Tegelijkertijd ontdekt ze een serie foto’s van een Argentijnse fotograaf die is omgekomen tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Haar zoektocht naar deze fotograaf brengt haar naar Patagonië in Argentinië. Ze hoopt zijn verhaal te kunnen achterhalen dat te maken heeft met een liefdesbrief, oude foto’s, een walvis, een bordeel, een mysterieuze gloeilamp en de tango…. Heden en verleden, fictie en werkelijkheid lopen op ingenieuze wijze door elkaar en komen zelfs samen. Maar wat is er echt gebeurd en wat is de fantasie van Vera? De prachtige beelden en de soundtrack ondersteunen dit bijzondere verhaal.

Deze film van de, voor mij onbekende, regisseur Luis Puenzo kan ik aan iedereen aanraden. Het is een ideale film om laat op de avond te bekijken, heb je “het is nog te vroeg om te gaan slapen en te laat om nog te werken”-gevoel dan zit je met deze film goed. Alleen al voor de prachtige beelden, de mooie muziek en de schone mensen moet je deze film gezien hebben. Enig nadeel is dat hij misschien wat traag op gang komt en dat het lang duurt voor hij echt begint te boeien… Maar eens het verhaal je in z’n macht heeft en de eindgeneriek weerspiegelt in je pupillen…dan weet je dat deze film absoluut de moeite waard was!

Written by korneelwarlop

januari 31, 2007 at 12:43 am

Geplaatst in Uncategorized

Start/Finish

with one comment

Net nu je dacht alles gezien te hebben, trekt men een blik nieuwe wereld voor je open. Termen, banners en oneliners vliegen je rond de oren. Even vroeg ik me af of het wel verstandig is om digitaal te gaan, het ICT-kanaal over te steken, in-te-pluggen, administrator te wezen…
Het sop en de gedachte zijn de kolen niet waard. Ik doe het en daarmee basta! Hier. Op deze blog. Ik ben verkracht op het internet. Wees niet geschokt. Deze grens is verlegd en er zullen er nog vele volgen. Ik ben er alvast klaar voor!
En de kippenworst met tuinkruiden is in promotie…

Written by korneelwarlop

januari 27, 2007 at 12:39 am

Geplaatst in Uncategorized

Ik rook en ik zag

with 3 comments

Ik rook en ik zag
Een troosteloos uitzicht.
Een wenende zonneschijn
Een onaangeroerde scheurkalender.

Het behang vergeeld en zwijgend
De wijn verzuurd, het kurk spoorloos.
In de verte klinkt muziek.

Een menigte scandeert de wereld
Draaiend en botsend om zijn baan
Ze gaat verder. Ze raast door.
Een meisjesstem torend boven alles en iedereen.
Dit is waar we leven.

De frigo leeg, mijn hoofd vol
Van de lieve woordjes die je er vannacht in stopte
Ik kus het licht aan.
Het leven buiten leek zoveel troostelozer
Dan het leven hierbinnen.

Het is half zes en ik begin af te wassen.

Written by korneelwarlop

januari 4, 2007 at 2:30 am

Geplaatst in It's all in my head