Archive for april 2007

Stage!

leave a comment »

Ik kijk er al een heel jaar naar uit: stage! Vandaag was het zover: eindelijk konden we die verdomde theoretische lessen achterwege laten en onze kennis met het nodige enthousiasme laten bruisen op de realiteit. Zes weken ben ik de stageair van dienst bij vlaams parlementslid Hilde Crevits, tevens eerste schepen van Torhout die schone! Na een vermoedelijk “heftige” eerste week zullen we onze messen scherpen voor wat komen moet; een wetenschappelijk onderzoek over gelijke kansen én natuurlijk de onvermijdelijke verkiezingen van 10 juni. Hilde duwt, wij draaien!

Advertenties

Written by korneelwarlop

april 24, 2007 at 12:04 am

Geplaatst in Uncategorized

Film: Goodbye Bafana

with one comment

13156_thumb.jpg

Goodbye Bafana vertelt het verhaal van James Gregory, een gevangenisbewaker, die de opdracht krijgt Nelson Mandela persoonlijk te bewaken.
25 jaar lang was Gregory de bewaker van Mandela. Van bij zijn opsluiting in de jaren ’60 op Robben Island tot bij zijn vrijlating in 1990. Gregory was doorheen de jaren Mandela’s cipier, zijn censor, maar ook zijn vertrouwenspersoon.

De film kon mij in vele facetten bekoren. De hoofdrolspeler, Joseph Fiennes (broer van), die je nog kent van oa. “Luther” en “shakespeare in love”, zette andermaal een prachtprestatie neer. Hoewel je de te verwachten nicker-taferelen zeker en vast op je bord krijgt, slaagt de film erin om geen déjà-vu gevoel bij je los te weken. De thematiek mag dan wat minder geschikt zijn voor een romantisch avondje uit, beklijven doet hij allesinds wel! Voor leken (ik reken mezelf hierbij) in de geschiedenis van de Apartheid en de rol van Nelson Mandela hierin is dit een absolute MUST!

Written by korneelwarlop

april 23, 2007 at 11:58 pm

Geplaatst in Uncategorized

Gezien: Grote hoop/berg. Prop. 2:reconstructie (Miet Warlop)

leave a comment »

 

Grote hoop/berg is een titel die tegelijk twijfelt en ambitieus is. Hij betekent veelheid, hoop, moed en labiliteit tegelijk. Hij verzamelt een reeks acties, installaties en performances. Grote hoop/berg is een meerjarenplan dat voorstellen doet over de tijd en hoe daarmee om te gaan, over de selectiviteit van het geheugen, over de verbeelding van de realiteit. Elke propositie zoekt een beeldtaal en een vorm om deze grote berg hoop uit te drukken. Grote hoop/berg is een zoektocht naar communicatie. Tussen kunstwerk en publiek maar ook tussen Miet Warlop zelf en haar werk.

Het gegeven van de samenwerking is daarbij belangrijk: voor elke propositie zoekt Miet één of meerdere partners in crime op, en samen leggen ze het parcours af dat tot de uiteindelijke propositie leidt: een parcours dat getekend is door actie en reactie, tegenwerken en dwarsbomen, en het delen van enthousiasme.

f813.jpg

Na propositie 1: reanimeren is propositie 2: reconstructie de volgende stap in een reeks voorstellen die spelen met het beeld van de werkelijkheid. Propositie 2: reconstructie, werkt met herinneringen. Hoe waren we voor we van kennis voorzien waren? Hoe scherp is ons geheugen over momenten van desillusie? Het project is een poging om het evidente terug avontuurlijk te maken. Propositie 2: reconstructie, probeert een verleden te reconstrueren. Niet uit nostalgie maar uit nieuwsgierigheid. Niet door na te vertellen maar door opnieuw uit te voeren. Met grote aandacht en liefde voor detail worden performatieve objecten geconstrueerd en sculpturen opgebouwd. Herkenbare voorwerpen en gekende spelregels reconstrueren de beelden in een gespeelde werkelijkheid. Beginsituaties worden uitgezet, vele kleine acties kunnen grote gevolgen hebben. Als omstandigheden samenvallen, ontstaan overstromingen, implosies en vernielingen. In de reconstructies vallen beelden uit het collectieve geheugen te herkennen. Propositie 2: reconstructie, zet nieuwsgierigheid en energie tegenover wetenschap en kennis, versnelling tegenover traagheid, gevaar tegenover spel. Waarom zou je op een stoel gaan zitten als je er ook op kan klimmen?

Written by korneelwarlop

april 23, 2007 at 11:46 pm

Geplaatst in Uncategorized

Gezien: Sabato Domenica Lunedi (Dirk Tanghe)

leave a comment »

italy.jpg   Ciao ciao! Ciao ciao ciao!

Dirk is terug! Na meer dan 10 jaar terug in Torhout, maar ook terug van weggeweest na zijn alcoholverslaving. Si, la vita e bella ma molto difficile! Hij bruist als nooit tevoren van de energie en liet zijn vakmanschap in de amateurs van de jubilerende toneelkring Sint-Rembert zegevieren. Het resultaat was schitterend! De mensen waren laaiend enthousiast; getuige de negen uitverkochte voorstellingen dito staande ovaties. De sfeer van de allergrootste dagen in de Kino Thor was terug… Chapeau Dirk, pluim voor de Rembert!

Arrividerci!

Written by korneelwarlop

april 23, 2007 at 11:21 pm

Geplaatst in Uncategorized

Stemmen is winnen! Toch?

leave a comment »

De verkiezingen voor de Raad van Bestuur van de Hogeschool eindigden voor mij op een sisser. Laatste met slechts 69 stemmen. Toegegeven, toen ik dit attractieve getal hoorde dacht ik dat het een grap was. Niets bleek minder waar. De concurrentie was verpletterend; BMER haalde meer dan 300 stemmen! Bewonderenswaardig veel als je nagaat dat er anders amper zoveel volk gaat stemmen over de gehele hogeschool. Zoeken naar een verklaring is onnodig. Het feit dat wij ons departement moesten overtuigen om het mogelijk te maken dat onze eigen achterban (ons eigen jaar), wegens een residentieel seminarie, konden gaan stemmen, zegt genoeg. Als je dan ziet dat in grotere departementen als het onze, het departementshoofd (bij wijze  van spreken) de studenten zelf uit de klas gaat halen om te stemmen, dan weet je direct dat participatie in vele  betekenissen nog niet genoeg ingeburgerd is.

Al bij al ben ik dus niet ontgoocheld in de nederlaag. Integendeel, het kan alleen maar positief zijn dat er meer stuvers de belangen van de studenten behartigen. Bij deze wens ik de winnaars dan ook van harte proficiat! Nu maar hopen dat ze hun beloftes nakomen… Ik ben benieuwd!

Written by korneelwarlop

april 23, 2007 at 11:05 pm

Geplaatst in Uncategorized

Receptjes: heerlijke Pesto alla Genovese

leave a comment »

Leuk, lekker en snel. Dat zijn de woorden die me in de keuken bij het maken van pesto brengen. In deze zomerse tijden is het vaak een hele buikslooptocht om én een aperitief én een voorgerecht én een hoofdgerecht in je lichaam te rammen. Weg ermee! Vanaf nu maken we het licht, orgineel en kleurrijk. Een echte aanrader is om de  aperitief en het voorgerecht ineen te doen: geen hapjes maar ciabattas, ingemasseerd met look en verwent in een Hongaars dompelbad olijfolie. De oven in en eventjes afbakken. Samen met drie VERSE pesto’s is dit niet te versmaden! De gewone, bekende, groene pesto maak je zo:

5 bosjes basilicum, 1 teen knoflook, 20g pijnboompitten, 50g parmezaanse kaas, 3 eetlepes olijfolie en nog wat peper en zout. Voeg dit alles in een blender en mixen die handel! Zo simpel kan koken zijn!

Written by korneelwarlop

april 20, 2007 at 3:26 pm

Geplaatst in Uncategorized

Beha-info: mijn leven naast een margi

leave a comment »

Handelswetenschappen ligt hem blijkbaar; getuige de opeenstapeling van successen in eerste zittijd, maar de vraag wat hij later wil worden, beantwoordt hij door zuchtend de schouders op te halen en te prevelen: “Dat weet ik niet, echt niet. Wat ik wel weet is wat ik nu ben, en dat is een student in Gent. Ik ga doen wat echte studenten moeten doen en dat is feesten, feesten als de beesten…” De jas werd dicht geritst, de Marokkaanse muts op de kruin geschikt, de tanden gepoetst, het geld losjes in de pocket gelanceerd  en… weg was hij. Klaar om te gaan flitsen in de Overpoort. Sindsdien herhaalt dat ritueel zich iedere dag en besef ik: mijn kotgenoot is een margi. Deze rubriek wordt een bloemlezing van mijn belevenissen naast een marginaal.  Een dinsdagavond in oktober. Het academiejaar was nog maar goed en wel begonnen als mijn marginale kotgenoot alweer fel “ingewerkt” was. Iedere avond ging hij uit, dronk hij zich zo scheef als een scherpe driehoek, strompelde hij naar huis en sliep vervolgens tot een gat in de namiddag om gewekt door de lokroep van de pumping music, the chicks and the trix een douche te nemen en zich weer op te maken om zijn ontbijt te gaan verorberen in de Overpoort. Ikzelf kroop die dag voorbeeldig op tijd onder de wol. Morgen zou het een lastige lesdag worden. 3 476 987 schaapjes later beleefde ik andermaal het meest pijnlijke moment op een dag: opstaan. Strompelend slofte ik naar de badkamer, wat verder op de verdieping. Ik zette een streepje stubru op en maakte mijn toilet als dagelijks ritueel. Een laatste blik in de spiegel en klaar was kees. De badkamerdeur klapte reeds achter me dicht toen ik plots merkte dat iemand op de gang lag. Het was x. Blijkbaar was de weg naar zijn bed een onoverbrugbare afstand geworden. Nochtans was het maar drie meter verder. Ik lachte wat ingetogen, bang om hem wakker te maken. Terug op mijn kot schoot ik in mijn kleren, straks kwam ik nog te laat… Bij het afsluiten van mijn kotdeur was er van x geen spoor meer. “Die zal dan toch zijn kribbe gevonden hebben”, dacht ik luidop en zonder omkijken stormde ik de trap af en haastte me naar de les. Toen ik echter na zes uur statistiek, uitgeteld thuis kwam merkte ik dat de kotdeur van x helemaal open stond… hij lag, nog volledig aangekleed, op twee meter van zijn bed op de grond te slapen als een clochard. Mijn bulderende lach die door de kamer donderde, bleek niet in staat om x bij de wakkeren te brengen. De avond vorderde en toen het laatavondjournaal er bijna opzat werd er op mijn deur geklopt. Het was x die me kwam begroeten. “Al wakker?”, zei ik spottend. Een brede grijns verscheen op zijn wollige gezicht. “Ja, ik kom gewoon even goede dag zeggen… kgaan wat blikken gaan drinken in de Overpoort. Amuseer je nog vanavond hé.” Het was woensdag, zijn vaste Decadance-avond. Weg was hij. De lokroep van de techno volgend… Student in Gent. No doubt.

Written by korneelwarlop

april 20, 2007 at 10:57 am

Geplaatst in Uncategorized