Archive for juli 2007

Film: Les poupées Russes

leave a comment »

poupees-russes-affiche.jpgDit stukje uit een recensie op filmtotaal.nl is volgens mij de perfecta omschrijving van de film: 

Les Poupées Russes is het vervolg op L’Auberge Espagnole uit 2002, maar beide films zijn prima onafhankelijk van elkaar te zien. In L’Auberge Espagnole werd een groep internationale studenten gevolgd, die in Barcelona een huis met elkaar deelden. Les Poupées Russes speelt vijf jaar na L’Auberge Espagnole en volgt voor een groot gedeelte dezelfde groep. De studenten zijn alleen geen studenten meer, maar jonge dertigers aan het begin van hun professionele carrière. Xavier is schrijver, althans dat probeert hij te zijn. Hij klust wat bij als vertaler en tekstschrijver en in zijn vrije uurtjes werkt hij aan een roman. Voor een nieuwe opdracht – hij moet een Engelstalig script schrijven voor een kleffe tv-soap – pendelt hij heen en weer tussen zijn woonplaats Parijs en Londen, waar Wendy woont, die hij nog kent uit Barcelona en die hem helpt met vertalen. Er lijkt een vonk over te slaan tussen de twee, maar Xavier wil of durft zich niet over te geven aan deze nieuwe liefde. Hij laat zich liever leiden door dat oh zo doortrapte lichaamsdeel van de man, dat helder denken onmogelijk maakt: de piemel.

Les Poupées Russes is een soort collage van verhalen, net zoals de openingstitels een collage vormen van bepaalde episodes uit het leven van Xavier. Het houdt de vaart erin, zeker, maar deze structuur breekt de film in het laatste deel enigszins op. Na twee uur is namelijk nog steeds niet helemaal duidelijk waar de film op afstevent. Het geheel kabbelt een beetje voort en gebeurtenissen worden niet altijd even bevredigend afgesloten. Hierdoor kan het zijn dat tegen het einde van de film de aandacht een beetje verslapt. Bovendien speelt regisseur Cédric Klapisch met vuur als hij Xavier ten prooi laat vallen aan dezelfde clichés die Xavier juist probeert te vermijden in het script dat hij aan het schrijven is. Gelukkig gaat het net goed.

Het zou namelijk een smetje zijn geweest op een verder aanstekelijk sprankelende film. Les Poupées Russes is grappig zonder plat te zijn, romantisch zonder zoetsappig te zijn, sexy zonder vulgair. En steeds is de zoete pijn van opgroeien en loslaten, van herinneringen en verbroken liefdes, die lijkt te horen bij het leven van een dertiger, op de achtergrond voelbaar.

Jaja, daarom mijmerden Morrie the fanatic en ikzelf ook wat weg bij het zien van deze film. Toch vonden we beiden Auberge Espagnole stukken beter. Ach ja, misschien maakt al dat water ons gewoon wat minder snel melancholisch :-)

Written by korneelwarlop

juli 11, 2007 at 8:33 pm

Geplaatst in Uncategorized

Film: Il Caimano

leave a comment »

ilcaimano.jpgIn een ver verleden produceerde Bruno Bonomo succesvolle B-films. Tot een commerciële flop hem dwong een professionele rustpauze in te lassen. Nu staat Bruno op het punt een comeback te maken. Met een film over Colombus in de pijplijn en een bijhorend contract met de RAI op zak lacht het geluk hem toe. Tot zijn regisseur Franco het project verlaat. Noodgedwongen valt Bruno terug op een scenario dat een jonge regisseuse hem in handen stopte tijdens een filmfestival. Vervelend genoeg draait haar verhaal om premier Silvio Berlusconi en aan dit controversiële thema durft niemand zich te wagen. Zelfs de openbare omroep haakt af. Terwijl Bruno wanhopig probeert zijn film van de grond te krijgen, valt zijn gezin stukje bij beetje uit elkaar…

Nanni Moretti, die eerder al “La Stanza del Figlio” regisseerde, gooide met Il Caimano hoge ogen in eigen land. Er werd zelfs gefluisterd dat hij mee aan de basis lag van de verkiezingsnederlaag van Silvio Berlusconi. Hoewel dit laatste ongetwijfeld wat overdreven zal zijn, is het allesbehalve een charmerende film voor de narcissus van Italië. Net deze achterliggende gedachte maakt deze film zo sterk: het besef dat één van de machtigste mannen van Italië (en de wereld) niet gevloerd werd door de oppositie maar door de publieke opinie die mede door deze film een ander beeld kreeg op de praktijken van goddelijke Silvio. Nanni Moretti, die zelf meespeelt in z’n film, slaagt er telkens in om in specifieke zinnen of met kleine handelingen grootse dingen te vertellen. En natuurlijk…de taal! Het italiaans is als de dekmantel van de liefde die over je schouders gedrappeerd ligt en je kippenvel laat krijgen van ontroering.  Na “La stanza del figlio”, één van de beste films die ik de laatste jaren zag, waren de verwachtingen misschien wat te hoog gespannen voor Il Caimano. Toch komt het besef snel: deze film is absolute klasse!  

Written by korneelwarlop

juli 11, 2007 at 8:21 pm

Geplaatst in Uncategorized

Film: The wind that shakes the barley

leave a comment »

wind-that-shakes-the-barley-poster-0.jpgIerland, 1920. Arbeiders vormen een guerrillaleger om weerstand te bieden aan de Engelse knokploegen die worden gestuurd om Ierland’s roep om onafhankelijkheid in de kiem te smoren.

Gedreven door plichtsbesef en liefde voor zijn land geeft Damien zijn carrière als dokter op. Hij voegt zich bij zijn broer Teddy die voor een vrij Ierland strijdt. Wanneer de vrijheidsstrijders de Engelsen op hun knieën dwingen is er eindelijk ruimte voor een wapenstilstand. Ondanks deze schijnbare overwinning breekt er een burgeroorlog uit. Families, die zij aan zij tegen de Engelsen vochten, staan elkaar nu naar het leven. Hun loyaliteit wordt tot het uiterste op de proef gesteld.

Deze prent van de bekende regisseur Ken Loach (oa. bekend van Ladybird Ladybird, Bread and Roses en My name is Joe) won de Gouden Palm op het festival van Cannes in 2006. Ik was dan ook heel benieuwd naar deze film. Ja, dit epos is meer dan de doorsnee Kinepolisfilm. Ja, in deze film herken je de hand van de meester. Boeien? Neen, althans…niet vóór dat de Ieren onderling botsen. Pas dan krijgt het drama een extra dimensie en wordt je als kijker verscheurd door de haat, de nijd, de menselijkheid en het onvermogen om de liefde de koppigheid te laten overwinnen. Persoonlijk had ik vaak een “been there, done that”-gevoel en bleef ik wat op mijn honger zitten. The wind that shakes the barley; niet Ken Loach’ beste prent, maar alvast beter dan de doorsnee.

Written by korneelwarlop

juli 11, 2007 at 8:01 pm

Geplaatst in Uncategorized

De laatste Pita

leave a comment »

Morgen begint mijn tweede objectief van het jaar: actief gezond worden!

Het Gentse leven eist z’n tol: vele vergaderingen, hoorcolleges, pallieteravonden, gebrek aan sport… Dit alles resulteerde in meer dan ongezonde (eet)gewoontes. Voor iemand als ik, die al wat gevoelig is om aan te komen, is dit de doodsteek! Hoewel, ik moet toegeven dat mijn luie ego dit best wel kon smaken…

Komend academiejaar zijn de verantwoordelijkheden echter niet min. Vooreerst is er het thesisjaar, waarin we een heel belastende masterproef zullen moeten afwerken. Daarnaast zijn er de voorzittersfuncties van de Hogeschool Gent Studentenraad (HGSR) en de Gentse Associatie Studentenraad (GAST). Voor al deze grote projecten is het noodzakelijk om sterk voor de dag te komen; niet alleen inhoudelijk maar ook fysiek. Vergis u niet… participeren is ook een fysieke veldslag. Vandaar de noodzaak om de kunst van het “fysiek volhouden” te verstaan.

Een strak dieet, sport en een alcoholluwe periode zijn de drie dagelijkse pijlers van mijn vakantieplan. Na mijn vakantiejob wil ik ook aandacht besteden aan de inhoudelijke kant en trek ik mij terug in “De Keet” om het onderwijsbeleid eens degelijk onder de loep te nemen. Om de sleur hierin wat te doorbreken zal ik daarom ook de nodige tijd uittrekken om uitstapjes, bezoekjes of citytrips te maken. Het belooft dus een (fysiek) harde maar leerrijke periode te worden. Maar eerst ga ik vanavond absoluut genieten van mijn laatste pita! :-)

Written by korneelwarlop

juli 11, 2007 at 1:40 pm

Geplaatst in Uncategorized

Vakantie?!

with 4 comments

De vakantie is nu goed en wel begonnen. Drie maand watertanden naar de start van het academiejaar. Vakantie staat bij mij vooral gelijk aan verveling, overdreven hitte, vakantiejob en het moeten missen van vele “reisvrienden”. Nuja, dat klinkt nogal zwaar zal je denken, en dat is het ook. Dit jaar heb ik evenwel een plan: fysiek kweken, gewicht verliezen, geen alcohol drinken, kennis opdoen, uitstapjes maken en mensen ontmoeten! Het concrete plan zal je hier binnenkort kunnen lezen gezien ik er nog wat werk aan heb.

Dat vakantie niet altijd synoniem staat met “oneindige pret” zal ook mijn moeder ondervonden hebben. Ze gleed op haar reis in Turkije uit op de marmer van het hotel (wat een luxeprobleem, niet?!) en moest bijgevolg naar het ziekenhuis om onderzocht te worden. Het bleek om een hersenschudding te gaan… Nuja, een zonneslag of een hersenschudding…what’s in a name!? Natuurlijk gaan haar lieftallige kinderen voor haar zorgen… geen probleem!

Afsluiten doe ik hier ook nog met een oproep: al wie concrete plannen heeft om samen iets te doen, laat gerust iets weten! Van musea bezoeken over unieke plekjes frequenteren, films bekijken… Shoot en dan zien we wel verder! Nooit zal vakantie zo actief geweest zijn als dit jaar. Schrijf het maar op!

Written by korneelwarlop

juli 8, 2007 at 12:40 pm

Geplaatst in Uncategorized

BACHELOR!

with 2 comments

Jaja, jajaai… Gisteren was het proclamatie en we hebben het geflikt! Vanaf nu ben ik dus Bachelor in de Bestuurskunde en het Publiek Management! Toegegeven, het klinkt wat overdreven maar het bekt wel lekker!

Gezien de academische aard van de opleiding is het evident dat ik daar een vervolg op brei. Om die reden zal ik dan ook mijn masterjaar vervolledigen. Ook mijn lerarenopleiding krijgt volgend jaar een gepast vervolg. Ietwat onbegrijpelijk voorzag het school niet in een feestelijke afsluiter daarom deden we het zelf. Na een verkwikkend ribbetjesfestijn was iedereen welkom in ons vast stamcafé: De Pallieter! Het gratis vat werd voorzien door Bestuurskundica. Andermaal werd bewezen dat we dodelijk efficiënt kunnen zijn…

Written by korneelwarlop

juli 4, 2007 at 7:32 pm

Geplaatst in Uncategorized

fin de l’année…

leave a comment »

Het academiejaar loopt op z’n eind… Traditiegetrouw waren er nogal wat zaken af te handelen. Op dinsdag 26  juni 2007 vonden de KASK-films plaats. Het was de première van de afstudeerfilms film en animatiefilm die doorging in Cinema Sphinx. Een leuk doordeweeks verzetje met enkele knappe werken op het witte doek. Vooral “Jarred” van Alexander Jonckheere kon mij zeer bekoren. Het deed wat (animatie)film volgens mij moet doen: choqueren, emotioneren en de lachspieren strak laten aanvoelen. Voor meer info over de getoonde films kan je altijd eens een bezoekje brengen aan de departementale website van de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (één van de 13 departementen van HoGent):

www.kask.be

Op 28 juni ging in Het Pand de feestelijke viering van 20 jaar Erasmus door. Een afvaardiging van de HoGent werd er verwacht om samen met de andere associatieleden het glas te heffen op het succes van dit programma. Naar aanleiding van de verjaardag trok de voorbije maanden een busje van ESN (het Erasmus Student Network) langs universiteiten in alle uithoeken van Europa. Op donderdag 28 juni legde de ESN-ploeg de laatste etappe van de Europese tour af: van de “geboorteplaats” Gent naar Brussel.

Hieronder ziet u het programma:

  • Verwelkoming door Prof. Paul Van Cauwenberge, Rector UGent
  • 20 jaar erasmus aan de Ugent, door Valère Meus, afdeling Internationale Betrekkingen
  • Erasmus Student Network, door Giorgio Marinoni, president van ESN Internationaal
  • Toespraak door Alan Smith, Erasmus Coordinator, Directorate General for Education and Culture, Europese Commissie.
  • Drink en Broodjeslunch
  • 15u Vertrek van de laatste etappe van het ESN Busje.

‘S Avonds vond vervolgens de afsluitingsbarbecue van de HGSR, de Hogeschool Gent Studentenraad, door. Op het terras aan het BME werden alle leden en oud-voorzitters uitgenodigd om het academiejaar 2006-2007 door te spoelen met een goed glas wijn en een heerlijke BBQ. Het was een leuke avond dat, na een omzwerving op de Vesalius-peda, uitmondde in een klassiek avondje uit in de Overpoort.

Op vrijdag vierde ook FACTOR het einde van het academiejaar met een etentje in Mezze Bar, in Oudburg, aan de rand van het patershol. Het eten smaakte en ondanks het troosteloze regenweer kreeg de avond toch nog een mooi vervolg. We reden naar Sint-Martens-Latem om er te genieten van de prachtige leiekronkels. Samen met een paar Baileys’en lukte dat wonderwel. Een leuke verrassing kwam plots het dorpsplein opgestoven: Galaxypower Morre! We besloten om nog iets te gaan drinken naar de Geus van Gent. Doodvermoeid en tevreden keerde iedereen huiswaarts…hoewel…Morre en ik lieten ons nog vangen voor een nachtelijke film: La conseguenze dell’amore. Een schitterende Italiaanse prent waarover u op deze site wat meer kan lezen.

Het weekend stond in het teken van de verhuis van Thijs en Elien van Roeselare naar Wijnendale. Een nieuwe toekomst start: op naar de luiers!?

Ook in Spanje is het academiejaar gedaan en dus komt ook onze kinky Kindt terug naar ons belgenlandje. Alle vrienden en familie waren present op een fantastisch tuinfeest ten huize van. Legendarisch om vele redenen, zo zou later op de avond blijken… In ieder geval: welkom thuis Thomas!

Het einde van een bewogen, overdadige en vermoeiende week. Ik (lees: mijn lichaam) kijk nu toch uit naar wat rustigere dagen…   

Written by korneelwarlop

juli 4, 2007 at 7:23 pm

Geplaatst in Uncategorized