Het schoolse leven

with 5 comments

Torhout ligt wat rustig te soezen in de zon. Het is koud en mijn tenen zijn al afgevroren nog voor ik de schoolpoort bereikt heb. Het school ligt op een overpoort afstand van mijn tijdelijke verblijfplaats: de veilige maar compromiterende vleugels van mijn moeder.  De schoolbel gaat en de zenuwen gieren door mijn keel. Straks is het zover: les geven. Nooit gedacht dat ik dat nog ooit in mijn leven zou doen. Zo zie je maar. Een paar jaar geleden zat ik nog op de schoolbanken te zuchten toen er weer zo’n stagiair op bezoek was en nu sta ik daar zelf. Plots voel ik mijn zo’n bedrieger t.o.v. mijn jeugdige ik. Had ik immers niet gezworen om nooit nog iets met stagiairs te maken te hebben?!

Enfin, ondertussen zijn mijn allereerste lessen als “leerkracht” achter de rug. Nog 14 te gaan! Het is best wel een boeiende maar wel heel belastende ervaring. Het valt echt niet te onderschatten hoeveel voorbereiding één zo’n lesje van amper 50 minuutjes vergt. Zoveel werk voor een ervaring die zó voorbij is. Zo lang die uren als leerling duren, zo kort zijn die minuten als leerkracht. Vreemd.

Misschien is het allemaal wel wat veel aan het worden: én een masterproef schrijven, én taken voor twee vakken tot een goed einde brengen, én een kleine maand stages geven, én daarvoor de nodige lessen voorbereiden, én nog eens extra taken maken voor die lerarenopleiding, én…ohja, ik ben nog een actieve stuver: én de HGSR, GAST, VVS en de departementsraad opvolgen. Bovendien wil ik méér: dus wil ik én frequent sporten én geregeld een stapje gaan zetten, én er even tussenuit én naar de bioscoop… Hoe zou die kleine, 17-jarige, Warlop dat aangepakt hebben?! Ah, het schoolse leven…daar lag men over zoiets niet wakker. Het enige wat ik me toen afvroeg was: wanneer gaat de bel?!

Written by korneelwarlop

februari 18, 2008 bij 3:28 pm

Geplaatst in Uncategorized

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Maar de ervaring draag je ongetwijfeld nog lang mee…! Hopelijk is alles goed verlopen bij je eerste lessen als Meneer Warlop en zat er geen 17-jarige Warlop in de klas om lastige vragen te stellen en de wereld te verbeteren ;-) Het wordt inderdaad nog zwoegen de komende maanden, maar de ontlading en voldoening zal ongekend groot zijn! Succes!

    pietcoopman

    februari 18, 2008 at 5:16 pm

  2. Met een ziekenhuisopname tot gevolg…maar vermoedelijk om andere redenen dan Super Yves. ;-)

    korneelwarlop

    februari 18, 2008 at 7:27 pm

  3. Op een of andere manier kom je altijd bij die mens terecht hé…

    pietcoopman

    februari 19, 2008 at 7:40 am

  4. Natuurlijk…wie krijgt er nu een maagbloeding van de stress? Die gast heeft nog nooit een dag bij de HGSR meegemaakt zeker?!

    korneelwarlop

    februari 19, 2008 at 8:07 am

  5. “Natuurlijk…wie krijgt er nu een maagbloeding van de stress? Die gast heeft nog nooit een dag bij de HGSR meegemaakt zeker?!” Touché

    Fery Vanhemelryck

    februari 19, 2008 at 4:32 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: