BEHA-info: Mijn leven naast een margi (tribute)

with 4 comments

Handelswetenschappen ligt hem blijkbaar; getuige de opeenstapeling van successen in eerste zittijd, maar de vraag wat hij later wil worden, beantwoordt hij door zuchtend de schouders op te halen en te prevelen: “Dat weet ik niet, echt niet. Wat ik wel weet is wat ik nu ben, en dat is een student in Gent. Ik ga doen wat echte studenten moeten doen en dat is feesten, feesten als de beesten…” De jas werd dicht geritst, de Marokkaanse muts op de kruin geschikt, de tanden gepoetst, het geld losjes in de pocket gelanceerd  en… weg was hij. Klaar om te gaan flitsen in de Overpoort. Sindsdien herhaalt dat ritueel zich iedere dag en besef ik: mijn kotgenoot is een margi. Deze rubriek wordt een bloemlezing van mijn belevenissen naast een marginaal. Deze keer: het tribute!

 

Net zoals aan alle vaten komt ook aan de studententijd een eind. Binnen amper twee maand hangen we de bic en de codex aan de wilgen en lonkt een nieuw leven. Geen werkleven, neen. De margi besloot zijn ongebreidelde leventje nog zo’n twee jaar te rekken door de opleiding Fiscaal Recht aan de UGent onveilig te gaan maken. Een moedige beslissing en een hele uitdaging, zo zegt hij zelf. Ik kan alleen maar beamen en tevens mijn kotgenoot heel hard danken. Ikzelf heb de smaak van hogere studies ook te pakken maar verkoos andere oorden om mijn studiehonger te stillen. Dat zorgt er natuurlijk voor dat er tevens een eind gekomen is aan vier jaar kotleven. Geen nachtelijke escapades meer, geen verkeersborden binnensmokkelen in onze gang, geen voetballiederen meer aanheffen bij Julien om 5u ’s morgens, gedaan met glazen tegen de grond smijten uit vrees dat die dwerg op je been zou klimmen. Ja, aan dat alles komt er eind. Een periode is afgesloten. Als je er zo over nadenkt dan wordt je er wat stil van, blijf je verweesd achter en besef je dat een hoofdstuk in je leven wordt afgesloten.

(Zoek de margi)

Maanden aan een stuk kon je hier de avonturen lezen van de margi. Soms schunnig en vaak over het randje van het fatsoen. Andere keren vertederend door de hoge mate van herkenbaarheid. Men kan de margi dan wel een tekort aan  “normen en waarden” verwijten, toch zal iedereen wel moeten toegeven dat de margi een schitterende studententijd heeft gehad. Dagen aan een stuk is hij weggeweest als een bezetene, hij stond nooit op voor 17u, at niets anders dan vuiligheid, dronk alleen maar bier ter creatie van de kater en water ter destructie van diezelfde kater. Hij was hooguit de meest geziene gast in vele huisnummers van de Overpoort, en toch… toch wist de margi héél goed waar hij mee bezig was. Hij slaagde jaar na jaar telkens in eerste zittijd en ook dit jaar ziet het er goed uit met twaalven en vijftienen voor de kerstexamens. Hij is het levende bewijs dat intelligentie niet iets is dat je kan leren in boeken maar dat het vooral een manier is om met kennis om te gaan. Tegelijk besefte hij dat de studententijd een unieke periode in een leven is. Niet zelden wordt aangehaald dat de studententijd de meest onbezorgde periode in je leven is. Wij, de margi en ik, kunnen dat ten zeerste bevestigen. Uiteindelijk is op het eind van de dag maar één iets dat telt; slaag ik of niet. Dat is de énige verantwoording die je als student moet afleggen. Wat je daarnaast doet is bijzaak. Het was dan vaak ook grappig om te moeten vaststellen dat er nogal wat mensen wat cynisch waren over de “way of life” van de margi. Zouden diezelfde mensen jaar na jaar geslaagd zijn? Ik vraag het me vaak af.

 

In ieder geval is het bewijs geleverd dat een hilarisch kotleven nog steeds hand in hand kan gaan met een geslaagde schoolcarrière. De kotstudent is een bedreigde soort door de luxe die ouders tegenwoordig geven aan hun kinderen. Vele studenten krijgen een auto van vaderlief teneinde de dagelijkse verplaatsing naar de arteveldestad te kunnen maken. Op die manier wordt alle initiatief en persoonlijke ontwikkeling van de student in kwestie ernstig beknot. We moeten de student dus vooral nog student laten zijn. De ervaring dat je na twee dagen al door je weekgeld heen zit, het koken van je eigen maaltijden, het kuisen van je eigen kamer, de confrontatie van het alleen zijn. Dergelijke ervaringen zijn op termijn evenveel waard als je diploma. Het volgen van hogere studies is dus een integraal verhaal van leven, studeren, lachen en wenen. Het is een afspiegeling van het echte leven.

 

Om die reden wil ik dan nog eens mijn kotgenoot, de margi, bedanken voor de fijne vier jaar. Als deze een afspiegeling zijn van de echte wereld dan wil ik vooral leven, leven, leven…

 

(PONK)

Advertenties

Written by korneelwarlop

mei 22, 2008 bij 8:25 am

Geplaatst in Uncategorized

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Zoek de margi zeg je… Ik begin toch stilaan te twijfelen tussen de twee hoor ;-)

    pietcoopman

    mei 22, 2008 at 9:15 am

  2. Die mening deel ik volledig Piet !

    vooral het “eten van vuiligheid” deed me denken aan een zich steeds herhalend fenomeen:

    pizza-pitta van Pizza Overpoort, rijkelijk gegarneerd met frieten en bouletten in tomatensaus van julien, elke dag van de week, om 5 uur s’nachts… :-) Die goede oude tijden toch !

    Philip

    mei 22, 2008 at 4:50 pm

  3. Wie heeft het over oude tijden?

    pietcoopman

    mei 23, 2008 at 1:08 pm

  4. vorige week ofzo…

    Philip

    mei 23, 2008 at 9:17 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: