BEHA-info: Een opbaring van ervaringen

with 4 comments

Hogeschool Gent. Nooit gedacht dat deze instelling zo’n impact zou hebben op mijn jonge leven. Toen ik op het departement Handelswetenschappen en Bestuurskunde aankwam, wees alles erop dat ik een modaal studentenleventje tegemoet ging. Naar de les gaan, studeren en sporten, waren de drie pijlers waarop ik in mijn eerste jaar Bestuurskunde de basis zou moeten leggen voor een succesvol vervolg van de opleiding. Best een nobel doel, maar weinig uitdagend. Vier jaar en enkele bijgewonnen kilo’s later is het tijd voor een terugblik.

Bestuurskundica etcetera

Het eerste jaar stond inderdaad voor een groot deel in het teken van studeren en sporten. Dat veranderde evenwel in het tweede jaar. Met enkele jaargenoten ging ik regelmatig basis iets drinken; zelfs op zondagavond. Het was de basis voor een sterke vriendschapsband die uitmondde in de oprichting van de studentenclub Bestuurskundica. Dopen, clubavonden, cantussen… tot nijd van heel wat bestaande clubs, heb ik steevast kunnen vaststellen dat onze leden daaraan geen behoefte hebben. Ik vond het steeds belangrijker dat  studenten uithuizig waren, contacten legden en open stonden voor avontuur en amusement. Het doet goed vast te stellen dat er vanuit de bachelorjaren Bestuurskunde een grote interesse bestaat om deze waarden verder te zetten.

Vanuit dit collectief enthousiasme groeide, ook bij Jasper Delanoy en Piet Coopman,  de behoefte om ons meer te engageren in de wereld van de studentenparticipatie. Zelf was ik toen al drie jaar jaarverantwoordelijke student en die functie beviel me wel. Tevens had ik ervaren dat de stem van de studenten wel gehoord werd maar niet (genoeg) doorwoog in de beleidsbeslissingen. Vast besloten om iets aan die situatie te doen, engageerden we ons in de departementsraad, de opleidingscommissie, de Hogeschool Gent Studentenraad, de Raad van Bestuur van de Hogeschool Gent, SOVOREG vzw, de Vlaamse Vereniging van Studenten, de Gentse Associatie Studentenraad… Deze centralisatie van mandaten toont sterk aan dat er geen grote interesse was voor studentenparticipatie. Tijdens de beginmaanden was het wat wennen. Plots bevond ik me in het gezelschap van de algemeen directeur, de regeringscommissaris, de schepen van onderwijs, de vakbonden, de inrichtende macht, de departementshoofden. Op dergelijk niveau is het als student niet eenvoudig om een toegevoegde waarde te kunnen zijn. Zo zijn discussies over personeelsbeleid ronduit Chinees voor een beginnende stuver.

Factor en andere factoren

Op departementaal niveau vroeg het departementshoofd me om de participatiecommissie op te richten. Deze departementale studentenraad bedachten we met de naam FACTOR en verzamelt alle jaarvertegenwoordigende studenten. Waar vorig jaar onze aandacht noodgedwongen nog uitging naar het op poten zetten van een structuur, is het goed om zien dat FACTOR dit jaar onder impuls van voorzitter Philip Vermoote op heel wat dossiers ook inhoudelijk input heeft kunnen leveren. Aan voorzitter An Mertens en haar bestuur om de studentenbelangen, met respect en de nodige dialoog, verder te blijven verdedigen.

Toen ik voorzitter werd van HGSR, de studentenraad van de grootste hogeschool van Vlaanderen en de derde grootste hoger onderwijsinstelling in Vlaanderen, werd ik overmand door een groot verantwoordelijkheidsgevoel..

Nu het academiejaar er zo goed als opzit is het tijd voor een evaluatie. Samen met mijn stuurgroep, werkte ik me in de maand augustus al inhoudelijk in de grote onderwijsdossiers in. De opgedane kennis konden we aanwenden om in te spelen op de actualiteit en waren het kader waarbinnen we onze adviezen omtrent oa. cursusverkoop, onderwijskwaliteit en studentenparticipatie formuleerden. Daarnaast slaagden we erin om een nieuwe structuur op poten te zetten, hetgeen leidde tot een statutenwijziging. Ook de Algemene Vergadering werd opgewaardeerd. Tevens waren we ook organisator van of partner in evenementen als Student Kick-off, Welcome to the City en Music Maniacs, dat we samen met JIM TV op onze eigenste campus organiseerden. Omdat we als studentenraad ook steeds meer een koepel willen zijn voor alle studentenvertegenwoordigers binnen HoGent, organiseerden we  vormingsavonden. Op ons spaghettifestijn gaven duiding bij het financieringsdecreet en de participatiecommissies stonden centraal op de tweede vormingsavond. Al bij al is er dus heel wat gebeurd dit academiejaar. Ook de opvolging is reeds verzekerd. Zo wordt Julie Van Den Broeck (HW) volgend jaar de eerste vrouwelijke voorzitter van de HGSR. Een primeur.

Hogere échelons

Ook op het Vlaamse niveau waren we goed vertegenwoordigd. Binnen de Vlaamse Vereniging van Studenten was de HGSR de tweede grootste fractie. Vooral op het basisdecreet participatie hadden we een grote impact en recent ook nog over de hervormingen binnen het hoger kunstonderwijs. Tevens stapten we op zes december met zo’n honderd man mee in de betoging tegen het financieringsdecreet van Minister Vandenbroucke. Op Vlaams niveau hebben we als afgevaardigden van de HoGent steeds geijverd voor realistische eisen. Al te ideologische of onhaalbare adviezen ten aanzien van de minister vonden wij zelden constructief. Deze houding was niet altijd evident maar werd op termijn wel door iedereen gerespecteerd. Voor VVS waren we trouwens ook extern vertegenwoordiger in de Vlaamse Hogescholenraad (VLHORA) binnen de cel Kwaliteitszorg. Daarnaast was ikzelf ook nog actief in de adviesraad van de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie (NVAO) die tot taak heeft de kwaliteit van de hoger onderwijsopleidingen te bewaken. Een boeiende, internationale ervaring.

Epiloog

Onlangs vroeg een docent me of ik het gevoel had dat je als student wezenlijk kan wegen op het beleid. Ik antwoordde haar dat het vaak een wisselwerking is tussen de activiteitsgraad van de studenten enerzijds en de mate waarin je als stuver door het bestuur au sérieux genomen wordt, anderzijds. Hoe meer je op de hoogte bent, je de dossiers goed opvolgt, hoe meer je als studentenraad ook betrokken wordt bij het totstandkomen van het beleid. Helaas geraken mandaten in belangrijke raden niet opgevuld wegens gebrek aan geïnteresseerde studenten. Op die manier dreigen de studenten dus het slachtoffer te worden van verworvenheden die door vorige generaties bekomen werden. Dat is een belangrijk signaal aan de studenten om vooral zélf actief hun rechten te bewaken en te verdedigen waar nodig.

Beweren dat je als individuele stuver iets kan bereiken zou pretentieus zijn. Pas wanneer je een collectief belang kan aantonen en je visie kan hardmaken, wordt er wel degelijk rekening gehouden met de studentenraad. Vanuit legitiem opzicht  bekeken is dat zeker terecht. Aan de andere kant vind ik dat studenten, meer dan andere stakeholders, luider moeten roepen om gehoord te worden. Er wordt veel verlangd van onze stuvers: vergaderen op de meest onmogelijke momenten, dossierkennis, techniciteit, juridische bagage, onfeilbaarheid,  een goed voorkomen… Vaak wordt vergeten dat die studenten daar niet voor vergoed worden, nog jong zijn én dit alles bovenop hun al drukke schoolagenda moeten afwerken. Een degelijk begeleiding vanuit het departement of de instelling zou dus absoluut welgekomen zijn.

Steeds heb ik belang gehecht aan een goede verstandhouding tussen studenten en docenten, directie en administratie. Toegegeven, de ene keer lukt dat al beter dan de andere keer. Er vallen nu éénmaal ook verschillende, vaak tegenstrijdige belangen te verdedigen. Toch denk ik dat we op die twee jaar bewezen hebben dat we met overleg en wederzijds begrip vooral samen aan de weg van het hoger onderwijs binnen onze opleiding, ons departement of  onze hogeschool  hebben getimmerd. Het is dan ook met een groot gevoel van erkentelijkheid en dankbaarheid dat ik iedereen van harte wil bedanken voor deze openbaring van ervaringen.

Advertenties

Written by korneelwarlop

mei 26, 2008 bij 1:44 pm

Geplaatst in Uncategorized

4 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Weer een prachtige tekst over studentenparticipatie Korneel. Maar volgens mij ben jij het levende bewijs dat je als individuele stuver iets kan bereiken. Je mag misschien wat meer pretentieus worden en minder bescheiden. Een jaartje Amerika kan dat misschien veranderen ;-)

    Fery Vanhemelryck

    mei 26, 2008 at 3:30 pm

  2. Ik vind dat Korneel gerust trots mag zijn op wat hij heeft bereikt in de stuverwereld. Pretentieus vind ik dan weer een negatieve term. Hij is nog steeds een West-Vlaming hé, zoals Yves! ;-)

    pietcoopman

    mei 26, 2008 at 5:13 pm

  3. Waarom wordt die mens in zo goed als al onze gesprekken betrokken?

    Philip

    mei 28, 2008 at 10:16 am

  4. […] associatiestudentenraad, en vooral een zeer intelligent persoon, schreef onlangs op zijn blog: “Beweren dat je als individuele stuver iets kan bereiken zou pretentieus zijn.” Dat mag dan wel pretentieus zijn, maar ik geloof wel dat je als individuele stuver soms een […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: