A bad Disney movie

with 3 comments

Boem, paukenslag! Het spel zit hier weer op de wagen. Na het ietwat groezelige intermezzo van afgelopen weekend, je weet wel die scrimmage dat tailgate party en American Football heet, is het weer tijd voor serieuze zaken…

Zondag, 6:45 am, de wekker loopt af en ietwat moeizaam sloften we naar beneden. Vandaag was het immers matchdag van onze voetbalclub. Uiteraard bleek dit moment niet zo bijster goed uitgekozen; de dag na de meest heilige dag (game day) is een local hier niet verondersteld om ook maar één calorie te verbruiken. Wij trokken daarentegen de bus op en maakten ons klaar voor een busrit van 3u naar Alabama University. Omdat de meesten onder ons maar een paar uur geslapen hadden, bleek de hele bus al snel het bijltje erbij neer te leggen. Het spreekt voor zich dat zo’n wervelend team, met nog altijd geen Troy-shirts, geen tot weinig indruk maakt op de tegenstander. Het resultaat was dan ook navenant en voor we het wisten zaten we met een verbrand gezicht en een 5-0 nederlaag aan onze broek al terug op de bus richting Troy. Dat dit soort zaken niet meer door de beugel kunnen werd deze avond op training al snel duidelijk. Vanaf nu wordt iedere speler verondersteld om zich volop te engageren op training, de posities worden dubbel bezet, er worden collectieve fitness-sessies gehouden en na afloop van elke training volgt een reflectiemoment. Beweren dat we dus ooit wel eens een gelijkspel of een overwinning gaan behalen is vanaf nu geen boude uitspraak meer maar een certitude ten gevolge van het strengere beleid. We gaan zien (typte hij met de glimlach rond de mondhoeken).

Naast al dat sportief gedoe zou een mens haast nog vergeten dat er hier verdomme vermagerd wordt! Ondanks het lossere regime (andermaal ten gevolge van het schrikwekkende weekend) en de etentjes bij Lee’s Buffet, een schitterend chinees restaurant (all you can eat voor $8!!!) ben ik er toch in geslaagd om mijn doel van 88 kg te bereiken. Alzo ben ik na vier weken dieet dus exact 8 kilo kwijt. Al die pakken frieten, schoppen pinten en andere pizza pitta’s hangen nu toch al wat minder lachend rond mijn kerkgebouw van een lichaam. Van een romaanse kapel is al geen sprake meer, maar het zal me toch wel nog een tijdje duren tegen ik mijn kathedraal van een lichaam terug heb. Het vermageren verloopt momenteel minder snel en dat is niet noodzakelijk een slecht teken. Ik ga rustig de tijd nemen om mijn streefdoel van 76 kilo te halen. Tegen kerstmis zou ik toch graag messcherp mijn ma kunnen verwelkomen…

Dat brengt ons schier nadeloos bij het volgende onderwerp; plannen maken! Het ziet ernaar uit dat december hier een drukke maand gaat worden. Vermits ons geen dag, wat zeg ik, geen minuut rust gegund is tot en met 2 december, de datum van ons laatste examen, zit de Fall Break en/of een meerdaagse trip er hier vooraf niet meer in. Vermits op 7 januari onze tweede semester weer aanvat, dienen we onze tijd dus goed te besteden. Staat op het programma: de westkust (Las Vegas, Los Angeles en San Fransisco), kerstmis met Jacky, Frieda en mama Leen, oudejaar in New York en hopelijk een gezond weerzien in het nieuwe jaar met papa Paul en Jan. Tot slot mag ook een snuifje Washington DC niet ontbreken vooraleer we terug in de boeken duiken. Uiteraard is alles nog héél voorlopig…kwestie van jullie toch op de hoogte te houden hé!

Daarnaast stijgt de verkiezingskoorts hier nog steeds met de dag. Dat bekende filmsterren een belangrijke pion geworden zijn in de verkiezingsstrijd is vermoedelijk ook geen nieuws. Toch wilde ik jullie dit filmpje van Matt Damon niet onthouden. Hij vertolkt eigenlijk exact wat nogal wat amerikanen voor het moment bezig houdt: de houdbaarheidsdatum van Mc Cain en de bekwaamheid van Palin. Mij moet hij alvast niet meer overtuigen maar zonder twijfel zullen zijn woorden wel menig republikein aan het denken zetten (voor zover dat mogelijk is). Zelfs Robert, onze ultra-conservatieve republikeinse roommate, denkt dat Mc Cain het wellicht geen vier jaar uitzingt… het is ver gekomen!

Ter afsluiting zijn mijn gedachten bij de vergetelingen op deze aardbol. Op welk strand zou Osama Bin Laden momenteel vertoeven? Hoe groot zou het kind van Rik Daems en Sophie Pécriaux al zijn? En Hoe zou het nog zijn met Ariel Sharon? Ligt die nog steeds in coma of stiekem ergens onder de grond?  

Antwoorden zijn steeds welkom! (maar gelieve er toch mee rekening te houden dat de FBI en de CIA altijd over mijn schouders meekijken). Van een slechte Disney Movie gesproken…

Advertenties

Written by korneelwarlop

september 18, 2008 bij 7:17 am

Geplaatst in USA

3 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Pizza pitta, waar is de tijd :-D

    Succes met je magerzucht, Korneel !

    philip

    september 20, 2008 at 9:53 am

  2. En nu het slechte nieuws: spieren wegen meer dan vet. Dus hoe meer je traint…hoe meer vet er zal afmoeten om de stijging van gewicht door toegenomen spiermassa te compenseren. Het goede nieuws is dan weer dat uw spiermassa zal helpen om versneld de vetmassa weg te werken.

    Nog lesjes? ’t is maar een woord…

    Thomas Van Langenhove

    september 21, 2008 at 8:24 pm

  3. Gaarne Thomas, gaarne!
    Misschien iets over WC’s ontstoppen?!

    korneelwarlop

    september 22, 2008 at 8:51 pm


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: