En toen was er post!!!

leave a comment »

Post bestaat in alle maten en gewichten. Pakjes, brieven, kaartjes, buizen, megabytes en zakken. Ook hier heb ik het geluk om op geregelde tijdstippen iets te ontvangen op de oude manier van communiceren. Dat kan je in het geval van sommige ontvangen stukken wel zeggen. Zo krijg ik van een boezemvriend enkel getypte brieven (jaja, mét een oude typmachien geschreven…inkthamertjes en al) waarin hij zijn gebeurtenissen vertelt, herinneringen ophaalt en zijn schrijftalent op een grappige of ontroerende manier laat zegevieren. Aan één brief zit dien duts maar liefst 4 uur te typen. Respect! En bij deze, het mocht wel eens wereldkundig worden gemaakt!

(God Bless the Mailman)

Anderen prefereren dan weer “de postkaart” als communicatiemiddel. Een andere, meer gestandardiseerde, manier van converseren…totdat je de inhoud leest. ;-) Sorry, papa en mama maar deze is niet voor publicatie en ik vermoed dat ook een zekere regeringscommissaris daar niet mee zou kunnen lachen. (die gasten hebben altijd al een zwaar gebrek aan humor vertoond)

(Nieuwe Woning!)

Het zou uiteraard geen Warlop moeten zijn die de overtreffende trap nóg eens moet overschrijden. Vorige week kreeg ik namelijk een postpakket toegestuurd van mijn vader. (en ik ben in blijde verwachting van mijn moeder. Althans, haar postpakket.) De inhoud was even fantastisch als verrukkelijk: mijn HoGent-studentenkaart (?), de papieren van een extra verzekering, den T’ater van de Rembert, een halve liter Jupiler, twee pakken vol gelukzalige Côte D’Or chocolade, twee potjes Mostard van Wostyn én washandjes!!!!!!!! Jui!!!

Post verzenden naar de U.S.A. is -zoals alles hier, zeker als het uit België komt- een bedreiging voor de staat. Om die reden heb ik evenwel moeten vaststellen dat mijn pakketje toch wel zwaar beschadigd toegekomen was. Aan de kleefband en de aangebrachte touwen te zien, was het duidelijk dat het pakje opengemaakt geweest is. Bij nadere inspectie van de inhoud denk ik zelfs dat één van mijn potjes mostard ook werd geïnspecteerd. Je zou voor minder… zo’n lekker spul! (ik hoop dat die controleur eens goed gebleit heeft nadat hij hiervan proefde)

 

Enfin, het is gewoon schitterend dat naast de vele leuke mailtjes en digitale zoenen er ook nog een alternatieve weg bestaat die des levens is. You win some, you loose some… wat blijft zijn zoete herinneringen en mijn eeuwige dankbaarheid!

Written by korneelwarlop

oktober 1, 2008 bij 3:05 pm

Geplaatst in USA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: