Thanksgiving Trip Day 3

leave a comment »

Donderdag. De derde dag van onze trip. Ietwat brak stond ik op. De nacht was zwaar geweest en de smaak in mijn mond friste mijn geheugen op. Juist, pizza. Het lijkt Gent wel. Ik staarde even naar het plafond. Wat een vreemde dag. Uit de keuken kwamen al roffelende geluiden. Mimi, de moeder van Aline, was al de hele morgen druk in de weer. Juist, vandaag zouden we effectief thanksgiving vieren.

Moeder Mimi

Moeder Mimi

Toen ik in de keuken aankwam bleek de kalkoen al in de oven te zitten. Wat een beest! Niet normaal! Ik vroeg haar of dat een verse kalkoen was, want eerder hadden we in WalMart al héél veel diepvrieskalkoenen (wat een mooi woord trouwens) gezien. Mimi wist me te vertellen dat je geen verse kalkoen kan vinden. Het is namelijk, zo verklaarde ze, onmogelijk voor de farmers om op een tijdspanne van drie dagen iedereen van een verse kalkoen te voorzien. Diepvries is dus vooral ook een middel om iedereen tijdig en afdoende te kunnen bevooraden. Ik had eigenlijk nog nooit zo’n argument gehoord. Nuja, Amerika is dan ook wel groter dan België natuurlijk. Maar toch. Veel tijd om over kalkoenen te denken werd me evenwel niet gegund. Ze greep mijn hand en ik moest van alle zijgerechten proeven. Mmm…heerlijk en wat zag ik dat eten keihard zitten! De rest van de dag werd gespendeerd in de zetel: Fingerfood, Family and Football. Het is even traditioneel als schansspringen in Garmisch Partenkirchen op nieuwjaar. Beu!!!!

Het bevochtigen der kalkoen
Het bevochtigen der kalkoen
Et voilà!
Et voilà!

Wanneer de zon reeds de eerste tekenen van vermoeidheid toonde, kwam ook de rest van de familie het gezelschap vervoegen. Behalve de broer van Aline, was iedereen aanwezig. De familie Wallace is eigenlijk het perfecte voorbeeld van the American dream. Vader Guy was bij de air force en is reeds enkele jaren gepensioneerd lijnpiloot. Toen hij in Vietnam was voor de oorlog leerde hij er Mimi, zijn latere vrouw, kennen. Zij is vietnamese maar heeft Franse roots. Samen kregen ze drie kinderen, waarvan er twee ook in het leger gediend hebben. Eve, de oudere zus van Aline is getrouwd met een ingeweken italiaan en Aline zelf is getrouwd met Freddy, die dan weer mexicaanse roots heeft. Het bewijst eens te meer dat Amerika een land is van inwijkelingen. De doorsnede van vele verschillende culturen. Dat maakt het land tegelijk aantrekkelijk en afstotelijk, want van een eigen identiteit of cultuur kan je hier moeilijk spreken.

The Wallace Family
The Wallace Family

De avond verliep behoorlijk snel. om 7:30 pm zaten we al terug in de zetel en was de vaatwas al aan het draaien. Waarlijks een hele dag eten. Lang geleden dat ik dat nog eens gedaan had. Het opgepofte gevoel zorgde er evenwel voor dat we als lammetjes zaten te wachten op de papfles (in ons geval dus ons bed). We kropen dan ook vroeg onder de wol want binnen een paar uur moesten we alweer paraat zijn!

Boefen!
Boefen!

 

Written by korneelwarlop

december 3, 2008 bij 6:44 pm

Geplaatst in USA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: