Kwarteeuweling

with one comment

Eerste dichtregel. Volledig. Zo ervaar ik het een beetje. Als een dichter die het gevoel heeft dat hij een stuk van zijn gedicht af heeft en nu eigenlijk niet goed weet of het wel zal passen in het geheel. Hij zal dat pas weten nadat hij alle regels op papier heeft. Een even spannend als onzeker gevoel. Vallen de stukjes in elkaar of niet? In het laatste geval is er gelukkig nog zoiets als “dichterlijke vrijheid” waardoor we als lezer de minder gelukkige passages nooit te zien krijgen. Het leven is evenwel geen gedicht (of toch niet voor middernacht) maar een onomkeerbaar proces. Zou dat niet hetgeen zijn dat ons bindt? Het besef dat elke individuele actie uniek is én, hoe onbenullig ze op zich ook lijkt, ertoe doet. Het is een kwetsbaar proces waar niemand aan ontsnapt en waar we elkaar als mensen (niet als rolpatronen) terug in ontmoeten.

Op je 25ste kom je dus als het ware voor het eerst aan een einde van een cyclus. Je geboorte, je jeugd, je pubertijd, de adolescentie en de studentenjaren zitten erop. Mooie periode maar helaas doet ze er nog weinig toe want ze vormt niet het referentiekader waar mensen je later op afrekenen.  En toch. Laat nu net die periode -en ik ervaar dat nu eigenlijk meer dan ooit- het moment zijn waarop je tools en een kritische geest aangeleerd krijgt, kan proeven van buitenlandse (ik weiger het woord vreemd te gebruiken) ervaringen en waar het voor jezelf als mens min of meer duidelijk wordt welke richting je uit wil gaan in de toekomst en wat je vooral niet wil doen.  Dus toch een cruciale periode waarbij het haast evident lijkt dat je ze hebt mogen beleven zoals jij het ervaren hebt. Niets is echter minder waar. Het is voor mij dan ook eens het ideale moment om mijn naasten van harte te bedanken voor de kansen die ze me gegeven hebben en zullen geven, voor de onvoorwaardelijke steun, voor de liefde waar we vaak met een goed glas bier of wijn op klonken, voor het delen van de goede en tragische momenten. Tijdens de afgelopen jaren heb ik gelukkig ook hopen mensen leren kennen waarvan velen vrienden en sommigen zelfs vrienden voor het leven geworden zijn. Het is een luxe, het is een gevoel van dankbaarheid waar geen woorden voor bestaan. Het is de essentie. Zonder jullie geen ik.

25 jaar, een nieuw jaar…dan mag het eens wat meer zijn, zo dacht ik. Als vorm van therapie heb ik -samen met de dankbare hulp van Paul en Lucas- eens werk gemaakt van een échte homepage: www.korneelwarlop.be. Misschien heb je het al opgemerkt, misschien niet. Het is als het ware een eenvoudig platform van waaruit ik mezelf kan delen met de wereld en met elkeen van jullie. En bovendien is het ook nog eens verdomd handig! (want geen stress meer om bestanden die verloren kunnen gaan). Je kan er mijn gastenboek tekenen, foto’s bekijken of doorklikken naar deze blog. Ik zou zo zeggen; check it out en laat zeker eens weten wat je ervan vond!

De huisstijl van mijn nieuwe homepage www.korneelwarlop.be
De huisstijl van mijn nieuwe homepage http://www.korneelwarlop.be

Ook het volledige fotoverslag van onze reis naar Los Angeles, Las Vegas, Grand Canyon, San Francisco, Troy, Montgomery, New Orleans, Atlanta, New York en Washington DC staat al online. Deze kan je hier bekijken! Een kort reisverslag komt er binnenkort nog aan.

Written by korneelwarlop

januari 14, 2009 bij 9:27 pm

Geplaatst in Uncategorized, USA

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.

  1. Nogmaals proficiat met je 25ste verjaardag! Mag het nieuwe levensjaar vooral brengen wat je er zélf van verwacht…

    pietcoopman

    januari 15, 2009 at 4:02 pm


Laat een reactie achter op pietcoopman Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: