The Inauguration of President Obama. History.

with 5 comments

Het plan was simpel. Naar Washington DC gaan om op 20 januari Barack Obama de eed te zien afleggen als 44ste president van de Verenigde Staten (zoals je weet: niet “a” maar “the” United States of America). ” Strak plan”, hoor ik je vol jaloezie denken. De praktijk bleek evenwel wat meer voeten in de aarde te hebben. Hoe geraken we daar? Lap, geen auto. Te laat voor een té duur vliegtuigticket. Hoezee. Goedkope benzine. Hopla, een auto huren voor amper 170 dollar. Kut, het is lijk wel 16u rijden naar Washington. Geen probleem, we zijn met twee chauffeurs. Woehoe, dikke fun! Jaja, dikke fun…maar waar gaan we slapen?! Shit, alle hotels volboekt. Wat? Gaan de russen (en een verwaaide Oekraïener) ook naar DC en hebben ze logement?! Cool, wulle mee! Iedereen akkoord en hopla. Veel woorden moeten daar niet meer aan vuilgemaakt worden. Let’s meet history!

The Washington Memorial.

The Washington Memorial.

Toen we evenwel in DC aankwamen, leek het wel alsof we de Koude Oorlog herbeleefden. De russen bleken plots niet meer zo tuk op hun Westerse vrienden. Meer zelfs, ze deden er alles aan opdat Piet en ikzelf, toch twee gerespecteerde Belgische burgers in de goegemeente van Troy en de weiden daarrond, niet op hetzelfde adres als hen “te slape” zouden worden gelegd. Na een nacht in een groezelig hotel besloten we het evenwel nog eens te proberen bij de  vriendelijke host. We kregen als volgt lik op stuk: “The guys are already downtown, my wife left and I’m about to leave…so, actually, I don’t know what you guys are doing here.” De deur vloog dicht. De aggresieve toon overstemde het geluid van de snelweg op de achtergrond. Waauw. Zelden was iemand zo duidelijk geweest! Het zag ernaar uit dat we ons plan B moesten uithalen: improvisatie!

Improvisatie heeft ook zijn hilarische kanten.

Improvisatie heeft ook zijn hilarische kanten.

We besloten inderdaad op de Economy Parking van de Ronald Reagan Airport te overnachten. In de auto wel te verstaan, daar de hotelkamers gemakkelijk 250 dollar per nacht aangeboden werden. Uiteraard niet teveel voor onze lege studentenbeurs. Het is het principe! En hoewel het geen sinecure was (je slaapt tenslotte in een metalen kooi bij een buitentemperartuur van – 13 °C of meer), bleek het verdraaid handig én goedkoop want: een shuttle die ons dagelijks van onze auto naar de metro voerde, de metro voerde ons tot in het hartje van Washington en ’s avonds werd dit alles gewoon herhaald, maar dan in omgekeerde volgorde. 36 dollar voor drie dagen. Vermoedelijk het goedkoopste hotel van deze Inauguration. Dat russen hier evenwel meer voor zouden geschikt zijn, dat hoef ik jullie niet te vertellen maar hey, ‘change’ heeft zo ook zijn gevolgen voor de kapitaalkrachtige westerlingen.

Voor de ervaring

Na (en tijdens) de ervaring

Washington DC was ons eerder deze maand niet zo héél goed bevallen. Kwestie dat een mens wat meer verlangt, meneer. Toegegeven, the National Mall, met al z’n  musea en imposante monumenten is een bezoekje meer dan waard maar buiten dat heeft de stad ook niet zo heel veel meer te bieden. Voor ons was de sfeer dan ook het belangrijkste! En ja hoor, sfeer hebben we ervaren! De Obama-manie was niet te overzien en we gingen er lustig in mee! Als een kleuter! Ook de Bush-haat was present en wij? We vonden het geweldig! En ja, uiteraard, ook de religieuze dudes moesten hun stem verheffen onder het motto: “Folks, If you wanna have change…believe in Jezus instead of Obama”.

Maar uiteraard, geen sfeer zonder volk. Véél volk. Zoveel zelfs dat er niet voor iedereen plaats genoeg zou zijn op de Mall en langs het parcours van de Inaugural Parade die na de eedaflegging doorheen Pennsylvania Avenue zou trekken. Er moesten dus keuzes gemaakt worden. Ofwel gingen we naar de Inauguration gaan zien (en vermits we geen ticket hadden, moesten we dus halfweg de Mall staan alwaar je zelfs Michelle Obama haar gigantische glimlach niet kan zien glinsteren. Waauw, wat een moordgriet. Allé, hopelijk voor Barack niet letterlijk. Sorry CIA!) ofwel trachtten we binnen de afgesloten area te geraken om de parade te bewonderen. De leuze klonk; “Die Inauguration gaan we nog duizenden keren zien op TV, maar wie kan zeggen dat hij Obama op zo’n 6 meter zag voorbij rijden?!”. De keuze was gemaakt; we gingen voor de parade.

Om 3u ’s morgens liep de wekker in de hotelauto af. Om 4u zaten we op de allereerste (en al goedgevulde) metro richting the Mall. Om 5u waren we al aan het aaschuiven. Om 7u waren we aan de laatste security check (jaja, zo eentje als op de luchthaven. Maar man, amper 8 zo’n scanners voor 270 000 man! USA, baby!) en om 8u waren we zo blij als een kind om vast te stellen dat we bij de “happy few” waren die de parade zouden zien. Nu goed, onze plaats was uitgekozen. Nu was het enkel nog wachten totdat de parade om 14u30 zou vertrekken. Nog 6,5 uur wachten. Geen probleem. Ware het niet dat het 9 fahrenheit ( -13°C ) was buiten, er niets van eten en drinken voorhanden was voor de toeschouwers (ahja, want we zaten in één grote kooi opgesloten, weg van alle winkels),  je op de koop toe niet te ver kon lopen of anders riskeerde je je plaats kwijt te spelen en je tenslotte al 3u in een drummende massa mensen gestaan had. Er werd afgezien, dames en heren! Echt afgezien!  Om 15u30 (en met een uur vertraging dus) werd aangekondigd dat de 2,5 uur durende (!) parade zou vertrekken. De wanhoop zonk ons in de schoenen. Ons lijf scheurde, onze beenderen kraakten en ons bloed stroomde niet meer. Obama en Biden nog zien passeren…uiteraard! Maar die parade kan me écht wel gestolen worden! Om 16u was alle ellende wel vergeten toen we dit zagen passeren.

President Obama en zijn familie (en een paar kleerkasten rond de limo. Grappig!)

Een zeer vitaal ogende Vice-President Joe Biden en zijn vrouw Jill

Na dit hoogtepunt wilden we asap warmte voelen én iets eten. Dit was evenwel buiten de secret service gerekend. Zolang de parade bezig was, mocht niemand naar de andere kant van de gesloten area gaan. Enige probleem: net daar liggen alle restaurants en bars van Washington. Afzien, koude vreten en alsnog de parade volgen op groot scherm (maar dan gelukkig even gezeten op een bankje). De metro lag toen ook plat, dus naar ons “huis op vier wielen” terugkeren was ook geen optie. Wachten was de boodschap!  Het was al 19 u toen we uiteindelijk de deur van een restaurant opendeden. We wilden maar één ding; eten, warm krijgen en slapen. Die Inauguration Balls konden ons gestolen worden. En eigenlijk vonden we het helemaal niet erg toen we alle opgedutte mensen onderweg door de vrieskou zagen passeren. Integendeel, het voelde aan als zoete weerwraak! Onze Inauguration was onvergetelijk en geslaagd  in vele opzichten. De volgende ochtend om 7u vertrokken we terug richting Troy alwaar ik nu de gedachte van miljoenen mensen (als afsluiter voor het slapengaan) zal verwoorden. “Barack, laat die CHANGE nu maar komen!”  

It was a long journey. Now, let the CHANGE begin!

It was a long journey. Now, let the CHANGE begin!

Written by korneelwarlop

januari 22, 2009 bij 5:17 pm

Geplaatst in USA

5 Reacties

Subscribe to comments with RSS.

  1. Dit is fenomenaal. Je kan niet geloven hoeveel mensen hier jaloers zijn op jullie !Een verhaal waar je kleinkinderen later uren naar zullen zitten luisteren op je schoot;-)

    Maar, wat was dat met die Russen? Die stomme communisten !

    philip

    januari 22, 2009 at 7:10 pm

  2. Zot… Heb aan je gedacht toen ik hier in Ierland de inauguration zat te bekijken, super… was al fenomenaal voor die kleine elektrische bak, wat dan in het echt… Echt super! Had ook wel samen met jou geschiedenis willen beleven… tzal voor een volgende zijn…
    tbeste é!

    Tim Decleir

    januari 22, 2009 at 10:53 pm

  3. Echt super, ik ben blij dat jij voorons het geheel raporteert.

    Christophe Lambrechts

    januari 23, 2009 at 9:50 am

  4. […] Obama. Het hele verhaal van de Inauguration deed Korneel al uit de doeken en kun je ook op zijn website nog eens nalezen. We zochten ons een plaatsje langs Pennsylvania Avenue om een blik op te vangen […]

  5. […] jaar had ik evenwel het geluk om de laatste rechte lijn van de campagne, de election night en de Inauguration vanop de eerste rij mee te maken. Een historische en onvergetelijke ervaring. Wie in het zuiden van […]


Laat een reactie achter op Washington D.C « Piet Coopman Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: