Dodelijke taboes

with one comment

Serieus nu. Italië staat op z’n kop. Eluana Englaro mág sterven. Gisteren in het VRT-journaal klonk het nog zo. De kerk was er als de kippen bij om dergelijke manier van zelfdoding moreel te verwerpen wegens “inhumaan”.

De knappe Eluana Englaro mág na 17 (!) jaar coma eindelijk sterven.

De knappe Eluana Englaro mág na 17 (!) jaar coma eindelijk sterven.

Op 23 januari was het vijf jaar geleden dat ons gezin zelf met de gevolgen van zelfmoord in aanraking kwam. Al gebeurt het niet veel… nu en dan word je daar wel eens op aangesproken. Of ik het erg vind? Op zo’n manier? Al te vaak liet ik de mensen in het ongewisse, deels omdat het niets meer aan de situatie verandert. Toevallig kwam ik onlangs uit op dit stukje tekst van mijn favoriete schrijver Mario Vargas Llosa. Laat het zijn -en dankzij zijn woorden ook mijn- antwoord zijn op de vele vragen, laat het ons allen eens nadenken over de nog steeds heersende taboes alvorens erover te oordelen en laat ons vooral hopen dat die walgelijke paus Benedictus XVI eens uit z’n hemel terug op aarde neerdaalt, eens rond zich kijkt en ziet hoe het er in de realiteit echt aan toe gaat. Weg met die dodelijke taboes!

“Het wettelijke verbod om zelfmoord te plegen heeft geen enkele zelfmoordenaar belet zichzelf dood te schieten, strychine in te nemen of in de diepte te springen als hij tot de conclusie was gekomen dat het niet de moeite waard was om verder te leven. En niemand die een poging tot zelfmoord heeft gedaan is gevangengezet omdat hij een wet heeft overtreden die mensen verplicht te leven. Alleen zij die fysiek niet in staat zijn om hun wil om te sterven uit te voeren -terminale patiënten, gereduceerd tot uiterste invaliditeit-, dat wil zeggen, wier lichamelijke en geestelijke martelgang door de wettelijke norm wordt verergerd, zijn gedoemd zich te houden aan het bureaucratische verbod om door eigen hand te sterven. […] Bepaalde kwesties, zoals die van de euthanasie, dienen om aan te tonen dat de Westerse beschaving nog steeds een aanzienlijke hoeveelheid barbaarsheid met zich meesleept en dat is de schuld van de religie, de eeuwige tegenstander van de menselijke vrijheid. Want het is niet minder inhumaan iemand de dood te onthouden als hij daar bij zijn volle verstand om vraagt omdat zijn leven een kwelling is geworden, dan iemand die wil leven het bestaan te ontnemen.”

Written by korneelwarlop

februari 4, 2009 bij 8:24 am

Geplaatst in Uncategorized

Eén reactie

Subscribe to comments with RSS.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: