Archive for augustus 2011

Masturbation of the fittest

leave a comment »

Het is ontstellend te moeten vaststellen in welke toestand ons maatschappelijk leven zich dezer dagen bevindt. Als in een slechte soap moeten we aanschouwen hoe de wereld rondom ons die plakkerige barbe-à-papa compleet maakt: een oninteressante verhaallijn, inhoudloze discussies, overdreven veel aandacht voor de vorm maar vooral gebrouwel en gewauwel in de kantlijn. Zoiets. En slikken zullen we. Als een allerlaatste shotje tequila op weg naar de eeuwige roem van de black-out. Als het trieste kwakje verdwijnend in het godgat.

Het is niet bij te houden. Het aantal keer dat we als gewone burger een ontgoocheling oplopen. Van de lamlendige regeringsvorming over de fictieve financiële crisis, van de onhebbelijke vertragingen bij de NMBS over het doofstomme pensioendossier, van de wiki voedselcrisis over het ongezellige rookverbod. Van de KUT klantendienst van Mobistar over het dagelijkse fileleed. Van Lesley-Ann Poppe over die poppige paus. Van Luc Van den Bossche over Martine Tanghe. Waar wordt jij tegenwoordig nog gelukkig van?! Het is een interessante vraag. Eentje die er voor mij althans wel degelijk toe doet. U mag applaudisseren.

Tergend traag komt hier en daar het besef en begint het te dagen hoe we dagelijks massaal te kakken gezet worden. Met de broek op de enkels en in een vol Wembley stadion worden we aan een niet bij te houden ritme bespuwd door die leuke Mr. Maatschappij met haar schizofrene, argeloze en meedogenloze monsters. Gevaarlijk geniaal, destructief fantastisch. De tijd dat ik mijn geluk niet op kon toen ik een Calippo uit een kartonnetje kon duwen ligt helaas achter ons. Nochtans. Colasmaak in ijs. Wat een innovatie!

Ook in mijn professionele leven lees ik vaak de mening van de mensen rondom mij. Het is deels mijn job deels mijn natuurlijke plicht om aan die gevoelens uiting te geven. Een parallel met de bredere omgeving valt daarbij niet te ontkennen. Meer dan ooit hebben mensen het gevoel bedrogen te zijn. Maatschappelijk gepenetreerd zonder voorspel. Verkracht in hun oprechtheid en goede bedoelingen. Jarenlang gepakt in hun naïviteit. En duiding meneer? Er valt wat mij betreft niet veel meer te duiden. Wie dezer dagen rond zich kijkt weet genoeg. Jij en ik. Onverschilligheid troef. De massa is monddood.

Het valt moeilijk te slikken. Het is hard. Het is choquerend te moeten vaststellen dat we voor de beste bevrediging, voor het ultieme geluk, tegenwoordig op niemand hoeven te rekenen. Wie ook nog niet fysiek eronder door wil gaan kan niet anders dan zorg te dragen voor zichzelf en zijn naasten. Tevreden zijn met minder (teleurstelling). Hopen op het onverhoopte. A fitter survival and a daily masturbation.

Advertenties

Written by korneelwarlop

augustus 10, 2011 at 2:31 pm

Geplaatst in Uncategorized